U bent hier: Home » Shows » Biografie van mijn leven als artieste

Biografie van mijn leven als artieste


Slangenshow met Pythons en Boa Constrictors

Ongeveer 5 jaar na mijn eerste optreden had ik al een leuke carrière opgebouwd. Aan de ene kant genoot ik van mijn werkzaamheden in de groep van het Showpalet (zie hoofdstuk 1). Aan de andere kant ging ik ook met plezier op pad met mijn eigen show : buikdans, glasscherven en vuur. Ik vond het goed zo. Maar mijn leermeester Sjors niet. Er moest ook nog een slangenshow bij komen. Want dàn had hij zijn eigen show van vroeger helemaal overgedragen op mij. Maar dansen met een slang? Ik? Het leek me niets. De telefoon ging. Het was Sjors. Hij zei: " Ik sta in een telefooncel in Utrecht, (er bestond nog geen mobiele telefonie) ik heb maar 1 kwartje, dus kort, hier in een dierenwinkel is een zeer geschikte Python voor je te koop. Ik kan hem voor je kopen en meenemen" . En ik: "Tja, nou dat weet ik niet, hoor, ik weet niet of ik het durf, eh". En Sjors: " Mijn beltijd is bijna om, zeg nu maar Ja, ik help je wel, de tijd is om, zeg JA". En ik zei: "Ja".  Sjors had niet alleen dwingende priemende ogen, maar ook een hypnotiserende stem, ik kreeg het niet klaar om 'nee' te zeggen. En zo werd ik de eigenaresse van Pietje Python. Sjors kwam bij me thuis met een zak met daarin de slang. Hij haalde de slang uit de zak en het eerste wat de slang deed was Sjors bijten, hij bleef met zijn kaken aan zijn hand hangen. En ik stond erbij en keek er naar. Sjors bleef zeer kalm, maar zei tegen mij: "Doe iets, trek zijn kaken uit elkaar en bevrijd mijn hand ". Dus mijn allereerste actie met een slang is geweest: een hand bevrijden uit de kaken van die slang. Achteraf kan ik het Pietje Python niet kwalijk nemen. Hij was natuurlijk bang, het is niet leuk om zolang in een zak te zitten en heen en weer gereisd te worden. Misschien had ie honger of dorst. Bovendien, Sjors had een hond, dus misschien rook Sjors naar een lekkere prooi.

De allereerste keer een slang om mijn nek

De allereerste keer een slang om mijn nekDe allereerste keer een slang om mijn nek

Pietje Python werd voorlopig gehuisvest in een grote mand met deksel, in mijn slaapkamer met de deur dicht, want we hadden ook 2 katten. Een paar brede sjorbanden hielden de mand dicht. Ik hoorde hem 's nachts wel heen en weer kruipen, maar ik durfde zelf nog niet de mand te openen. Elke dag kwam Sjors langs om met me te oefenen. Dit is de eerste foto van mij met een slang om de nek, je ziet hoe angstig ik kijk en hoe stijf ik de kop vast houd. Van Sjors moest ik een rat kopen en Sjors voerde de rat aan de slang. Sorry Pietje Python, je eerste dagen onder mijn hoede waren niet ideaal.

Nieuwe artiestenkaart van slangenbezweerster Samiera

Nieuwe artiestenkaart van slangenbezweerster SamieraNieuwe artiestenkaart van slangenbezweerster Samiera

Ik kocht een groot terrarium, dus een hok van glas met warmtelampen en waterbakken. Pietje Python voelde zich al direct thuis in zijn nieuwe onderkomen. Soms kroop ie wat rond, maar meestal lag hij lekker opgerold onder een warmtelamp. Af en toe ging hij mee op vistie naar familie en vrienden zodat hij kon wennen aan drukte en aanraking. En ik liet een flightcase bouwen, dat is een stevige kist op wielen die ook door muzikanten worden gebruikt voor hun apparatuur. Deze kist werd opgesierd met zilveren plakplastic, mijn naam en nog een paar versieringen. In totaal heeft deze kist bijna 30 jaar dienst gedaan als slangenkist en daarna heb ik hem verkocht aan een muzikant, dus goede kwaliteit!

Universitair Diergeneeskundig Centrum Utrecht en dierenarts

Als je naar bovenstaande foto kijkt, zie je niet alleen Pietje Python, maar om mijn nek hangt ook een slang: Bootje Boa. De beide slangen pasten in 1 kist, maar in de loop van de tijd liet ik een 2e kist bouwen voor de andere slang. Als je nog eens goed naar de foto kijkt dan zie je een bobbel aan de hals van de python. Dat was een gezwel dat gestaag groeide. Volgens de dierenarts was het een goedaardig gezwel vlak onder de huid, maar deze dierenarts durfde het niet te verwijderen en stuurde me naar het Universitair Diergeneeskundig Centrum in Utrecht, afdeling bijzondere dieren. En daar zat ik in de wachtkamer naast mensen met een jonge kangoeroe, een varaan en allerlei andere vreemde dieren. Pietje Python werd geopereerd, moest een nachtje overblijven en werd weer helemaal gezond en mooi. Later vond ik een goede dierenarts in Sneek ( ja, ik ging met de snakes naar Sneek, haha) die gespecialiseerd was in reptielen. Mijn slangen waren altijd erg gezond, we kwamen niet vaak bij de dierenarts.

Slang uit de kist

Slang uit de kistSlang uit de kist

Mijn slangenshow begon natuurlijk met het open maken van de slangenkist. Met de sleuteltjes die ik bij mijn kostuum droeg kon ik de slotjes openen. Een slang lag altijd mooi opgerold in de kist, een teken van tevredenheid. De kist had een dubbele bodem, waar ik 's winters een warme kruik in kon leggen. Vaak kwam de slang zelf al uit de kist naar me toe om me te begroeten.

Met de slang door de zaal dansen

Met de slang door de zaal dansenMet de slang door de zaal dansen

Sommige mensen waren erg bang voor de slang en renden de zaal uit zodra ze zagen wat er uit de kisten kwam. Er rende ook wel eens een ober gillend weg tot hilariteit van het publiek. Maar de meeste mensen vonden de slangen interessant en bleven zitten of staan. Mijn slangenshow begon met een dans met de slangen op de dansvloer, maar daarna ging ik het publiek in.

Slang aanraken en aaien

Slang aanraken en aaienSlang aanraken en aaien

Veel mensen waren erg nieuwsgierig hoe een slang aanvoelde. Dus iedereen mocht de slang aanraken en aaien. Men dacht vaak dat een slang slijmerig of glibberig was als een vis, maar een slang is droog.

Pythons en Boa's klemmen zich om je heen

Pythons en Boa's klemmen zich om je heenPythons en Boa's klemmen zich om je heen

Pythons en boa's verstaan de kunst om zichzelf ergens aan vast te klemmen. Dat is niet hetzelfde als wurgen. Pythons en boa's zijn wurgslangen, dat betekent ze wurgen hun prooi, bv een muis of rat, om daarna op te eten. Maar een mens is geen prooi. Een slang om je nek is dus niet gevaarlijk, hij kan wel klemmen, dus zichzelf vasthouden, maar hij zal je niet wurgen. En daar kan je als danseres gebruik van maken. Op deze foto zie je mij dansen met de slang om mijn heupen. Ik kan vrij  bewegen en draaien met mijn heupen. De slang houdt zichzelf vast. Zodra ik voel dat zijn greep losser wordt kan ik hem weer in de handen nemen. Hij zal nooit vallen.

Pythons en Boa's houden zich zelf vast 2

Pythons en Boa's houden zich zelf vast 2Pythons en Boa's houden zich zelf vast 2

Op deze foto gebruik ik hetzelfde trucje. Ik leg de slang op mijn hoofd en de slang klemt zich vast, maar dat ging minder goed, want op haar heeft de slang minder grip. Dit trucje paste ik ook toe bij mensen in de zaal. Maar ik koos altijd een kale man, want op een kaal hoofd heeft de slang goed grip. 

De slang kussen

De slang kussenDe slang kussen

Mijn slangen waren echt super tam, ze lieten alles toe. Als een slang zich bedreigd voelt of bang is dan zal ie gaan blazen of sissen. Maar dat deden mijn slangen nooit. Ik kon ze recht op hun bek kussen.

Met de slang op schoot

Met de slang op schootMet de slang op schoot

Tijdens mijn rondje 'dansen met de slang door de zaal'  ging ik verschillende keren bij een man op schoot zitten, tot hilariteit van het publiek. Vrijwel alle mannen lieten dat gelaten toe. Meestal kwam de echtgenote of iemand anders meteen in touw om een foto te maken. Soms was een man bang en wilde het niet of rende weg. Eigenlijk was dat òòk leuk voor het publiek, want daar werd altijd hard om gelachen.

Iemand uit het publiek

Iemand uit het publiekIemand uit het publiek

Dit was een vast onderdeel van mijn slangenshow.  Dansend met de slang door de zaal vond ik altijd wel een vrijwilliger, die met mij mee ging naar het podium. Hij kreeg een slang om de nek en was de held van de avond. Maar soms kreeg ik het  verzoek om een bepaald iemand uit de zaal halen, bv de directeur van het bedrijf, een jarige, de bruidegom. Dan lukte het niet altijd. Als iemand echt geen slang om de nek wilde, dan drong ik niet aan, ook al was het mijn opdracht.

De slangenkop in mijn mond

De slangenkop in mijn mondDe slangenkop in mijn mond

Ik kon zelfs de slangenkop in mijn mond nemen. De slang zou zijn kop zelf gemakkelijk kunnen terugtrekken, maar de slangen vonden echt alles goed.
Meer foto's van de slangenshow in het foto album slangenshow

Dikke, zware slang

Dikke, zware slangDikke, zware slang

In principe groeit een slang steeds door. Het ligt er natuurlijk wel aan hoeveel een slang eet. Mijn slangen kregen één keer in de week één rat. Dat lijkt weinig, maar voor een koudbloedig beest is dat normaal. Een paar keer per jaar vervelt een slang en 2 of 3 weken voor zijn vervelling eet een slang niet. Bovendien eten slangen in de winter vaak weken niet. Zo'n grote slang als op deze foto lijkt misschien eng, maar na jaren samenwerking zijn we erg vertrouwd met elkaar.

Afscheid van een grote python

Afscheid van een grote pythonAfscheid van een grote python

Als een slang heel groot was geworden dan werd het voor mij te zwaar om met hem te dansen. In dat geval zocht ik een goed tehuis voor hem en nam ik afscheid. Ik kende een paar goede slangenliefhebbers, die altijd belangstelling hadden voor mijn slangen omdat ze zo tam waren. Op de rechter foto van dit artikel zie je mij met een nieuwe kleine boa constrictor in de handen.

Rondlopen met een slangen

Rondlopen met een slangenRondlopen met een slangen

Regelmatig kreeg ik de opdracht om rond te lopen met een slang om mijn nek. Dat was erg leuk om te doen. Bijvoorbeeld op een feest, maar heel vaak in een winkelcentrum, dus gewoon op straat. De opdracht was altijd om in alle gedeelten van het winkelcentrum te komen, maar vaak kon ik geen stap verzetten door de drukte om me heen.

Kinderen zijn niet bang

Kinderen zijn niet bangKinderen zijn niet bang

Veel volwassen zijn erg bang voor slangen. Maar het lijkt wel alsof kinderen een natuurlijke nieuwsgierigheid voor slangen hebben, zelfs de allerkleinsten. Het zijn vaak de ouders die de kinderen bij me wegtrekken. Op de foto zie je, dat ik de kop van de slang bij de meisjes weghoud. Niet omdat ik bang ben dat de slang iets zou doen, maar ik laat kinderen eerst de staart zien en daarna de kop. 

Fotoshoot met slang

Fotoshoot met slangFotoshoot met slang

Na de slangenshow stond vaak op het programma: Fotoshoot met slang. Iedereen die wilde èn durfde mocht met de slang om de nek op de foto. En met z'n tweeën kon ook. Hiervoor gebruikte ik nooit een hele grote slang, want Ik vond het zwaar om te doen. Soms stond er een lange rij en dan duurde dit onderdeel langer dan een uur. Ik tilde steeds ongeveer 8 kilo omhoog, legde de slang om de nek, foto werd gemaakt en ik pakte de slang weer terug. Een goede work-out! 
Meer foto's in het foto-album Fotoshoot met slang

Kinderfeestje met slang

Kinderfeestje met slangKinderfeestje met slang

Nog steeds geef ik kinderfeestjes, een workshop buikdansen op een meisjesverjaardagsfeest.  In mijn studio in Groningen of bij de mensen thuis in de huiskamer. Vroeger ging er ook altijd een slang mee. Aan het eind van zo'n feestje vertelde ik over de slang en danste ik met de slang. Daarna mocht elk meisje met de slang om de nek op de foto. En dat durfden ze allemaal wel, (maar de moeder vaak niet). Ook mochten ze een stukje slangenvel uitzoeken. Een slang vervelt een paar keer per jaar, die vellen knipte ik in stukjes en bewaarde ik in een mooi doosje, waaruit de kinderen er ééntje uit mochten zoeken. Fotoalbum kinderfeestje bij Samiera  
Fotoalbum kinderfeestje bij je thuis

Vrijgezellenfeestje met slang

Vrijgezellenfeestje met slangVrijgezellenfeestje met slang

Een buikdansworkshop op een vrijgezellenfeestje van de bruid is ook nog steeds mogelijk. Vroeger ging de slang ook mee. Aan het einde van de workshop vertelde ik over de slang en danste ik met de slang. Daarna probeerde ik de bruid zo ver te krijgen, dat ze voor haar vriendinnen danste met de slang om haar nek, wat meestal wel lukte.
Foto album Vrijgezellenfeestje

Patiënten met een slangenfobie

Af en toe nam een psychiater van het UMCG contact met me op. Hij behandelde mensen met een panische angst voor slangen. Niet dat die mensen dagelijks een slang op hun pad tegenkwamen. Nee, zijn patiënten raakten in paniek als ze een slang op een plaatje zagen of in een film. Of ze droomden over slangen. Onderdeel van zijn behandeling was een bezoek aan mij. Ik vond dat altijd bijzonder om mee te maken. Zo'n patiënt durfde meestal amper mijn huis binnentreden. Voetje voor voetje liep hij of zij door mijn huis, richting de terraria waarin mijn slangen waren gehuisvest. Als de patiënt gewend was aan de aanblik van de slang en op het teken van de psychiater haalde ik een slang uit het terrarium. Ik liet de slang om me heen kruipen en ik knuffelde wat met de slang. De patiënt was altijd verbaasd hoe rustig en lief de slang was en durfde vaak wel heel even de slang aanraken. De slang om de nek bij een patiënt is nooit gelukt, maar dat was ook niet echt het doel. Er hebben wèl patiënten met een slangenvel om de nek gestaan en op de foto geweest. Volgens mij waren ze meteen helemaal genezen van hun fobie na een bezoekje aan mij

Slangen zijn niet zindelijk

Slangen moeten natuurlijk ook wel eens plassen of poepen. En dat doen ze gewoon wanneer ze moeten. Dus ook als we op pad waren. Bijvoorbeeld in hun kist tijdens de autorit, ik rook het altijd meteen. Als ik bij de lokatie was aangekomen en mijn busje had uitgeladen, was het eerste wat ik deed: de slangenkist openen, ontlasting weghalen en de kist schoonmaken. Daar had ik altijd veel bekijks bij. Maar de slangen lieten hun ontlasting ook wel es gaan tijdens ' rondlopen met de slang'. Dan moest ik snel op zoek naar keukenrol ( had ik altijd bij me), servetten òf een afvalbak. Als ik op tijd bij een afvalbak kon komen, dan was het een kwestie van het poepgaatje boven de bak te houden en wachten tot de slang klaar was. Trouwens slangenkeutels zijn redelijk harde ronde drollen, met een papiertje zo op te pakken.

Bekende Nederlanders, bv Monique van de Ven

Bekende Nederlanders, bv Monique van de VenBekende Nederlanders, bv Monique van de Ven

Veel bekende Nederlanders hebben ooit een slang van mij om de nek gehad. Dat gebeurde veelal in de kleedkamer tijdens een personeelsfeest. Vooral in de 'gouden jaren' van ongeveer 1985 tot 2000, toen bijna elk bedrijf nog jaarlijks een traditioneel bedrijfsfeest organiseerde met veel artiesten, ben ik ontzettend veel BN'ers tegengekomen. Artiesten als Ria Valk, Imca Marina, Anneke Grönloh, Saskia en Serge, later ook Henk Wijngaard. Ik werkte toen voor dezelfde artiestenbureaus als zij, dus we kwamen elkaar vaak tegen. Mobiele telefonie bestond nog niet, dus daar zijn geen foto's van. Deze foto met Monique van der Ven is genomen op een feestje van FBTO, toen Monique een rol speelde in de spotjes van die maatschappij. Het was de bedoeling dat Monique met een slang om de nek op de foto kwam, maar ze durfde niet, toen mocht ze ook achter me staan.

FC Groningen

FC GroningenFC Groningen

Ook veel ex-voetballers van FC Groningen hebben een slang van mij om de nek gehad. Ik heb veel feestjes meegemaakt in de kantine van het oude stadion Oosterpark. Maar ook feestjes in hun stamkroeg in de Poelestraat, volgens mij heette die kroeg de Jolly Joker, werd in ieder geval gerund door John en Gré Makken. En verder heb ik diverse optredens gehad in de tuin van het (ouderlijk) woonhuis van Ronald en Erwin Koeman tijdens barbeque feestjes. Dus de broertjes Koeman hebben zeker ook een paar keer gedanst met mijn slang. Ik werd toen altijd geboekt door de toenmalige verzorger van fc Groningen, een donkere kleine man, ik kan niet meer op zijn naam komen, weet iemand die dit leest wie ik bedoel? Deze foto is gemaakt op een benefiet gala feest om geld in te zamelen van het toen noodlijdende fc Groningen. Dus zeer waarschijnlijk heb ik er toen niks verdiend, maar het leverde wel een foto in de krant op!
 

Overnachten met slangen

Regelmatig kreeg ik aanvragen om met een slang rond te lopen op een beurs of ander meerdaags evenement. Als de lokatie niet dicht bij huis was, moest ik overnachtingen voor mezelf regelen. Je zou denken: even een hotelletje boeken, maar nee, je mag geen dieren meenemen in een hotel en al helemaal geen slang. En stiekem kon ook niet, want ze zien me sjouwen met een zware kist en ik liet de slang natuurlijk niet op de beurs staan. Bovendien was die kist zwaar, ik moest altijd hulp vragen bij het tillen van de kist in en uit mijn busje. Dus ik zocht altijd een leuk B&B adresje. Als ik dan bijna iets geboekt had zei ik tegen de B&B eigenaar: "Oh ja, nog één ding, ik neem een kist met een slang mee". Na mijn uitleg waarom er een slang meeging en de verzekering dat de slang erg lief en tam was, vond men het meestal wel goed, maar ook heel spannend. Ik vertelde altijd wel eerlijk, dat ik de slang wèl even los liet kruipen op mijn kamer en in bad of onder de douche deed of in ieder geval water liet drinken in de wasbak. Maar dat ik de kamerdeur stevig op slot zou doen. Het ging altijd als volgt: als ik na de 1e werkdag samen met de slang 'thuis' kwam, dan stond de B&B eigenaar met echtgenote me al op te wachten. Ze waren toch wel erg nieuwsgierig en wilden de slang wel even zien. Het duurde niet lang of ze stonden met de slang om de nek en er werden foto's gemaakt. Als ik na de 2e werkdag thuiskwam, dan stond de B&B eigenaar met buren, vrienden en familieleden me op te wachten, ze wilden allemaal de slang zien en op de foto met de slang.

Verhuiskaart

VerhuiskaartVerhuiskaart

In 1996 ging ik verhuizen. Het was nog de tijd zonder google en email. Mijn optredens liepen via artiestenbureau's, men kon toen zelf nog bijna geen artiesten vinden, behalve via de Gouden Gids voor de kleine feestjes. Maar de grote personeelsfeesten werden altijd door een bureau georganiseerd. Ik werkte voor veel bureau's, dus ik had een lange lijst met adressen voor een verhuiskaart. En dat moest natuurlijk een bijzondere kaart worden. Ik vroeg aan het verhuisbedrijf of ik een 'verhuisfoto' in scene mocht zetten en daar wilden ze wel aan meewerken. Als dank heb ik in de kantine van het verhuisbedrijf een dansje voor de verhuismannen gedaan.

Fotografen en modellen

Fotografen en modellenFotografen en modellen

Een slang is kennelijk erg interessant voor fotografen en fotomodellen, want ik kreeg vaak de vraag: "Kan ik een tamme slang bij je huren?" Dat kon wel, maar ik ging zelf mee natuurlijk. Het ging vaak om fotomodellen die op de foto moesten met een slang. Die meisjes waren vaak doodsbang, maar ja, het was hun opdracht. Dus aan mij de schone taak om ze gerust te stellen en bij te staan. Ook zijn er veel fotografen geweest die een slang wilden gebruiken voor een bijzondere foto, zoals deze foto. En...mijn slangen vonden het allemaal best. Ze waren gezond, aten goed, lagen altijd mooi opgerold als ze sliepen, volgens mij hebben ze nooit last gehad van al deze avonturen.

Nog meer fotografen

Nog meer fotografenNog meer fotografen

Er waren ook fotografen die foto's wilden maken van de slang èn mij. Op deze foto was de opdracht om de slangen zo vast te houden dat ze een hart vormden. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan, want een slang beweegt vrijwel steeds, je kunt niet tegen een slang zeggen zoals bij een hond :"zit" . 

Optreden bij de brandweer

Optreden bij de brandweerOptreden bij de brandweer

Regelmatig werd ik gevraagd voor optredens op een brandweer kazerne. Men vond de combinate vuurshow en slangenshow kennelijk erg goed passen op een feestje bij de brandweer. Op de foto sta ik met een stuk brandweerslang om mijn nek. De opdracht was om eerst met de brandweerslang te dansen en daarna met een echte slang. Ik wist dit van te voren, dus ik had 2 slangenkisten bij me, één met een slang en één lege kist, want de brandweerslang moest ook in een kist.

Punker met witte rat op de schouder

Ik fokte ratten als voer voor mijn slangen. Dat klinkt niet leuk, maar zo was het nu eenmaal. Ik verzorgde de ratten goed, maakte vaak de hokken schoon, naast rattenvoer kregen ze lekkere hapjes uit de keuken en de jonkies kregen speelgoed, zoals lege keukenrollen waar ze doorheen renden. Er is een periode geweest dat Punk in was  En voor een punker was het geweldig stoer om een witte rat op de schouder te hebben. Ik weet niet hoe ze aan mijn adres zijn gekomen, maar in die periode stond er af en toe een punker voor mijn deur met de vraag : "Kan je hier gratis een rat ophalen?" Als ik genoeg ratten op voorraad had, dan mocht ie eentje uitzoeken.

Slangenvel laten zien

Slangenvel laten zienSlangenvel laten zien

Regelmatig kreeg ik het verzoek om na de slangenshow iets te vertellen over slangen, er waren meestal vele vragen. Ook tijdens kinderfeestjes vertelde ik over mijn slangen. En soms moest ik op een school een praatje houden over slangen, bijvoorbeeld naar aanleiding van een spreekbeurt van een kind. Daarom had ik altijd een slangenvel in mijn koffer. Op deze foto houd ik een slangenvel in mijn hand, maar helaas is de foto wat onscherp.

Weerstand tegen optreden met dieren

Vanaf 1986 heb ik zeer veel slangenshows gegeven. Iedereen vond het altijd prachtig. Maar vanaf ongeveer 2010 voelde ik opeens een weerstand groeien. Mensen begonnen te vragen: "Vinden de slangen dit wel leuk?"  De partij van dieren kreeg steeds meer invloed. Shows met leeuwen en olifanten in het circus werden aan banden gelegd. Ik ging gewoon door met de slangenshows, maar moest me steeds vaker verdedigen.

Ziekte en dood van Bo de grote boa

Bo de grote boa werd ziek, althans hij stopte met eten en dat duurde maanden. Nu kunnen slangen lang zonder eten, vooral 's winters nemen ze vaak een rustperiode, maar het duurde erg lang. De dierenarts kon niks vinden, verklaarde hem gezond en verzekerde mij dat hij vanzelf wel weer zou beginnen met eten. Maar de dierenarts had het mis. Een 'slangenvriend'  hielp me met dwangvoeren, dus een dode muis door zijn keel duwen, dat zou zijn spijsvertering wel weer op gang brengen. Maar Bo kotste de muis weer uit. Niet veel later vond ik Bo dood in zijn terrarium. Wat de doodsoorzaak was blijft een mysterie. Maar nu had ik een probleem, want ik had een paar slangenshows in mijn agenda staan. Bootje, mijn kleine boa ging ook altijd mee met de shows, maar Bootje was niet indrukwekkend genoeg om voor een 'grote wurgslang' door te gaan, zoals in mijn contracten stond. Dus ik moest op korte termijn op zoek naar een nieuwe grote slang.

Albi de Albino Boa

Albi de Albino BoaAlbi de Albino Boa

In een dierenwinkel vond ik een mooie (en dure!) albino boa, ik noemde hem Albi. Volgens de verkoper was hij tam en zeer geschikt voor het artiestenleven. Maar ik oefende eerst flink met Albi, ik danste thuis wat met hem rond, stopte hem in de slangenkist en in de auto. Trots ging ik met Albi naar mijn zus en zwager, bij hen in de tuin is deze foto gemaakt. Maar toen ik Albi voor de eerste keer tijdens een show op een feest uit zijn kist haalde, blies en siste hij en sperde zijn bek ver open. Ik werd zelf bang voor hem en stopte hem snel weer in de zijn kist, voordat er ongelukken zouden gebeuren.

Ook afscheid van Bootje de kleine boa

Ik had het kunnen weten, je kunt niet zomaar een volwassen slang kopen en daarmee optreden. Een artiestenslang moet van jongs af aan getraind worden en wennen aan mensen en reizen en drukte. Ik verkocht Albi aan een slangenliefhebber die erg blij met hem was. Ik besloot geen nieuwe slang te kopen, maar nog een poosje door te gaan met optreden met Bootje de kleine boa. Voor veel mensen was Bootje ook al indrukwekkend genoeg. Maar, ik weet de datum nog, het was 16 juli 2014 en het was warm, ik liep met Bootje rond op een buitenevenement. Misschien was Bootje oververhit, ook al stond zijn kistje in de schaduw, maar Bootje beet me!  Heel eventjes stonden zijn tandjes in mijn hand, hij liet meteen weer los. Eigenlijk stelde het niet veel voor, die beet. Maar op dat moment nam ik een besluit:  het is tijd om met de slangenshows te stoppen. Ook voor Bootje heb ik een goed tehuis kunnen vinden. De slangkisten en terraria zijn via marktplaats verkocht. Ik heb al die jaren ( precies 28 jaar) met veel plezier mijn slangen verzorgd en met ze gewerkt. In het begin heb ik ze best gemist. Maar nu is het wel heerlijk vrij zonder de zorg voor slangen en ratten, ik kan gemakkelijker lang van huis en gelukkig heb ik de mooie herinneringen nog.

Achterzijde van mijn artiestenkaart

Achterzijde van mijn artiestenkaartAchterzijde van mijn artiestenkaart

Tientallen jaren heb ik rondgetourd met deze show: 'buikdans, slangen, glasscherven en vuur'. Iemand had voor mij bedacht:"Oriëntaalse dans, de magie van vuur, het venijn van glas, de mysterie van slangen". Veel later ontdekte ik dat het eigenlijk 'het' mysterie moest zijn. Maar ja, als je 1000 kaartjes hebt laten drukken, dan is zo'n foutje niet zo belangrijk. Mijn telefoonnummer stond niet op de kaarten, omdat de optredens via bureau's liepen. Op de kaart was een ruimte waarop ik een sticker van het bureau kon plakken voor wie ik op dat moment naar een optreden ging. Als de mensen van dat  feest aan mij een kaartje vroegen mocht ik niet mijn eigen telefoon geven. Ik had een doos met stickers van verschillende artiestenbureau's. Toch gebeurde het wel dat ik stiekem mijn eigen telefoonnummer gaf, dan ging het meestal om een klein feestje thuis bij iemand, bv een verjaardag. Maar als het artiestenbureau ontdekte dat je reclame maakte voor jezelf, dan lag je eruit. Werken voor artiestenbureau's is wel heel relaxed, ze kennen je show, je prijs, je voorwaarden. Vaak was één telefoontje genoeg: "ben je die datum vrij? Ja? Zet maar vast". Maar toen internet en vooral google opkwam is de macht van de bureau's behoorlijk verdwenen, iedereen kan zelf naar artiesten zoeken. Maar dat betekent wel veel telefoontjes, mails, dingen uitleggen, overleggen, onderhandelen, offertes maken, afwachten, een heel gedoe. Trouwens er zijn nog wel artiestenbureau's, de grote artiesten zitten nog alijd wel vast bij een bureau.

Opkomst van internet en google

Door de komst van internet en zoekmachines veranderde er veel, de bureau's verloren hun macht. Men hoefde niet meer een artiestenbureau te bellen, iedereen kon zelf artiesten vinden en boeken. Je moest opeens een website hebben, de papieren folders konden in de prullenbak. De prijzen gingen naar beneden, want er zat geen provisie voor het bureau meer ' tussen'. Aan de ene kant was het wel prettig om rechtstreeks contact te hebben met de klant, maar het was veel meer werk, je moest nu zelf offertes maken, overleggen, vele mails lezen, afwachten, contracten sturen, onderhandelen, dingen regelen. Niet dat ik nooit meer voor een bureau werk hoor. De grote feesten worden nog altijd door bureau's georganiseerd, zij regelen dan alles voor het feest, zoals lokatie, catering, muziek, artiesten enz. Maar nu vind ik de vrijheid om alles zelf te regelen heerlijk. 

Nieuwsgierig naar meer verhalen ?

Het volgende deel gaat over Bloopers en bijzonder verhalen.
Ga naar deel 4 
 

Biografie van mijn leven als artieste


Meer foto's van de slangenshow

in het  fotoalbum

Heb je een opmerking
of heb je een vraag ?
Sruur een mailtje via   contact