U bent hier: Home » Shows » Biografie van mijn leven als artieste

Biografie van mijn leven als artieste

                                                     
Vuurshow en glasschervenact

De optredens met de revue Showpalet ( zie biografie deel 1 ) vond ik geweldig, maar het was niet zo vaak, misschien 2 keer per maand. Dus ik ging ook solo op pad, hier en daar een buikdansoptreden geven. Maar op de één of andere manier vond ik mijn show te karig, ik wilde wel meer spectakel. Op de TV zag ik een vrouw die vuurspuugde en ik dacht : Dàt wil ik ook leren. Ik nam contact op met de circusschool in Arnhem, maar mijn ' illusie partner ' Ritsko zei: " je hoeft niet naar de circusschool te gaan, want fakir Sjors wil je vast wel leren vuurspugen. Ik heb jaren lang met Sjors door Duitsland getrokken, ik met mijn illusieshow en Sjors met zijn fakirshow met vuur, glasscherven en slangen ".
 

Mijn leermeester Sjors, alias El Kabiri

Mijn leermeester Sjors, alias El KabiriMijn leermeester Sjors, alias El Kabiri

Fakir Sjors bleek in Groningen te wonen (ook mijn woonplaats) dus het kon niet mooier. Hij woonde toen in Het Schimmelpenninck Huys in de Oosterstraat. Tegenwoordig is dat een gerenomeerd hotel, maar destijds was het een woonhuis, of eigenlijk een kraakpand. Sjors zei: "koop een paar grote ijzeren barbecue pennen, een liter petroleum, een zak watten, een bolletje breikatoen en kom maar langs".

Les 1 : fakkels maken en water spugen

Sjors deed me voor hoe je een fakkel maakt: een reepje watten om de bovenkant van een ijzeren pen draaien, het bolletje watten stevig met katoenen draad omwikkelen en dan in een bakje met petroleum zetten. Maar ik moest eerst  'droog' oefenen, vooral het vuurspugen. Eigenlijk spuugt een fakir geen vuur, maar een fakir spuugt olie tegen de brandende fakkel en de sputters vatten vlam. 'Droog oefenen'  betekende met water oefenen. Dus een slok water nemen en nìet doorslikken. Dan met zeer veel kracht uitspugen, maar niet gewoon uitspugen maar vernevelen, dus met samengeknepen lippen zodat de sputtertjes zeer klein zijn. Ik kreeg de opdracht om dat thuis te oefenen. Dat deed ik in de badkamer, ik heb er heel wat afgespuugd. Bovendien moest ik ook het vuurvreten oefenen :  ver achterover staan en met de fakkel een zwaai nemen zodat het bolletje precies in je mond terecht komt.

Vuurspuugles in de wijnkelder van het Schimmelpenninckhuys

Vuurspuugles in de wijnkelder van het SchimmelpenninckhuysVuurspuugles in de wijnkelder van het Schimmelpenninckhuys

En toen kwam het echte werk.Sjors nam me mee naar de kelder van het Schimmelpenninckhuys. Nu is die ruimte een wijnkelder, ach eigenlijk toen ook al, want het stond er vol met drank. En daar heb ik voor het eerst met petroleum tegen een brandende fakkel gespuugd. Ik fiets nog regelmatig langs het Schimmelpenninkhuys en altijd denk ik dan: daar, in die kelder ver onder de grond, heb ik leren vuurspugen.

Vuurshow

VuurshowVuurshow

Dus ik kon nu vuurspugen en vuurvreten. Maar ik moest er nog wèl een show van maken. Eerst de kleding aanpassen, want vuurspugen in een lange wijde buikdansrok is te gevaarlljk. Bij elk buikdanskostuum maakte ik een bijpassend kort rokje, dat ik onder de buikdansrok droeg. Ik begon mijn show met een buikdans, daarna ging op elegante wijze de buikdansrok uit en kwam de vuurshow. Vervolgens muziek uitzoeken en een choreografie maken, want ik wilde de vuurshow wel in een dans verwerken. In het begin ging Sjors mee met de vuurshows. Hij wees me er op, goed te kijken naar welke kant ik veilig kon spugen. Bijvoorbeeld niet richting brandbare slingers of gordijnen. Niet recht naar het publiek, want de onverbrande oliesputters komen dan op de kleding van de mensen en dat geeft vieze vetvlekken. En informeren of er een brandalarm aanwezig was en vragen of die uitgezet kon worden.

Vuurvreten of vuurhappen

Vuurvreten of vuurhappenVuurvreten of vuurhappen

Vuurvreten is minder eng dan het lijkt. Je doet je hoofd ver achterover (ter voorkoming dat je je gehemelte verbrandt), je mond ver open en je steekt de brandende fakkel in je mond. Vuur gaat omhoog, dus er gebeurt nog niets. Als je dan je lippen sluit om het brandend bolletje, krijgt het geen zuurstof meer en dooft. Wel oppassen, want de ijzeren pen is gloeiend heet. En het vuur ook .....

Met de fakkels over armen en benen strijken

Met de fakkels over armen en benen strijkenMet de fakkels over armen en benen strijken

Zonder je te verbranden kun je met fakkels langs je benen en armen strijken. Net zoals je met een vinger door de vlam van een kaarsje heen en weer kan bewegen. Het principe is : blijven bewegen. De kunst is natuurlijk wel om het zo langzaam mogelijk te doen. Op den duur leer je je eigen grens kennen en je grens steeds weer een ietsje te verleggen. En het is een goede ontharing, ik kan het iedereen aanraden !
Oja ook belangrijk : ik had een speciale WA Bedrijven verzekering. Ik heb wel eens ergens een klein brandgaatje gemaakt in een mooie dansvloer en een dure jurk van een dame ondergespuugd met vuurspuugolie...
Gelukkig ik heb nooit ergens een verschrikkelijke brand veroorzaakt.

Met brandende fakkels dwars door de zaal

Met brandende fakkels dwars door de zaalMet brandende fakkels dwars door de zaal

Veel mensen dachten dat ik met  'koud vuur' werkte. Daarom liep ik met brandende fakkels dwars door het publiek, zodat men de hitte kon voelen van het echte vuur. Vlak voor hun neus ging ik vuurhappen en met de fakkels over mijn armen en handen. Vaak zocht ik een kale man op tussen het publiek, dan streek ik met de fakkel over zijn hoofd. De man in kwestie voelde niks, maar het publiek keek met grote ogen van ongeloof. Altijd gaf ik daarna een kusje op het hoofd van de man, om het weer goed te maken......

Vuurshow op buitenevenementen, lastig in de wind

Vuurshow op buitenevenementen, lastig in de windVuurshow op buitenevenementen, lastig in de wind

Zomers waren er veel buitenevenementen. Maar de vuurshow in openlucht vond ik nooit fijn. Vooral het vuurvreten niet. Het waait buiten altijd, zelfs als het windvrij lijkt. De vlam gaat niet omhoog, maar waaiert over je gezicht, met soms als gevolg verbrande lippen en verschroeide wenkbrauwen. Op de foto is te zien dat ik mijn ogen stijf dicht knijp.

Vuurspugen met de wind mee

Vuurspugen met de wind meeVuurspugen met de wind mee

Daarentegen gaat vuurspùgen in de wind wel lekker, je spuugt gewoon met de wind mee. De vlam komt veel hoger en verder. Het nadeel is dat de onverbrande sputters ook ver komen, bv op het publiek. En òok op de lenzen van de camera's, die iedereen in aanslag heeft. Gut, wat heb ik veel mensen de lens van hun camera zien poetsen na mijn gevuurspuug...

Onverbrande spetters

Onverbrande spettersOnverbrande spetters

Als je goed naar deze foto kijkt zie je dat er veel oliespetters niet branden. Deze onverbrande spetters verdampen niet, maar  vallen naar beneden en als je niet oplet komen ze op een verkeerde plek terecht. Bijvoorbeeld op de apparatuur van een band, op een microfoon, op kleding van publiek, op het eten van een buffet. Bij vuurspugen moet je dus altijd kijken: waar gaat de vlam naar toe, zodat er niets in de brand vliegt en waar komen de spetters terecht zodat die geen vette vlekken achterlaten.

'Spectaculair' slot met ijsfonteinen / taartspuiters

'Spectaculair' slot met ijsfonteinen / taartspuiters'Spectaculair' slot met ijsfonteinen / taartspuiters

Aan het einde van de vuurshow stak ik altijd 2 ijsfonteinen aan, die stonden in een standaardje al klaar op de voorgrond. (ijsfonteinen zijn van die dingen die je in een taart steekt, lijken op 'sterretjes'). En dan kwam er een gróót applaus! Ik dacht dan: Gut, doe ik allemaal enge dingen met echt vuur en dan levert het aansteken van een stelletje taartspuiters zo'n applaus op! Kennelijk leek het erg mooi. Deze ijsfonteinen bestelde ik bij S.E Fireworks in Enschede. Na de vuurwerkramp van Enschede heb ik nergens anders zulke goede stevige, langspuitende ijsfonteinen gevonden.

Petroleum versus Romeinse olie

Van Sjors had ik geleerd om te spugen met petroleum en ook de fakkels werden in petroleum gedrenkt. Als mijn petroleum containertje leeg was ging ik naar de fietsenmaker en zei: "De petroleum is op, het was weer lekker " en dan kreeg ik weer 5 liter. Werken met petroleum had nadelen: het walmde, stonk en was natuurlijk niet lekker. In theorie krijg je niks binnen, want je spuugt het weer uit, maar er blijft natuurlijk altijd een beetje in je mond achter. Af en toe kreeg ik de opdracht: 'Welkomsact met Vuur'. In dat geval stond ik buiten bij de ingang van een feestzaal te vuurspugen zolang er gasten arriveerden, bv een uur lang. Daarna had ik vaak wat last van mijn maag, maar ook last van petroleumboeren. En met petroleumboeren bedoel ik geen mannen die petroleum verkopen, maar van die luchtbellen vanuit je maag. Vies praatje hè? Tja het leven van een vuurspuugster gaat niet over rozen. Pas veel later ontdekte ik Romeinse Olie, dat is speciaal gemaakt voor het vuurspugen, te koop bij goochelwinkels. Romeinse Olie walmt niet, stinkt niet en is smaakloos. Toch heeft Romeinse Olie ook een nadeel, de vlam is veel heter (minder geel, meer blauw) en dat was weer lastig buiten in de wind als de vlam over mijn gezicht waaide. Vanaf die tijd werkte ik met petroleum bij een buitenevenement en met Romeinse Olie op binnenfeesten.  Meer vuurfoto's in het fotoalbum  Vuurshow

Vòòr en ná de Cafébrand in Volendam

Overal in alle horeca gelegenheden mocht ik mijn vuurshow opvoeren, het was nooit een punt, ze deden met plezier de brandmelder even uit. Ik heb tegen heel wat (soms lage) plafonds gespuugd. Maar na de ramp in Volendam veranderde er veel. De horeca eigenaren zagen opeens de risico's van mijn vuuract, ook al was ik zelf verzekerd tegen brandstichting. Op veel lokaties mocht ik niet meer met vuur werken. Of er stond iemand naast me met een brandblusapparaat en emmers water. Het kwam ook vaak voor dat men iemand van de brandweer inhuurde, die dan in de coulissen mijn verrichtingen volgde. Ik weet eigenlijk niet of zo'n brandweerman met een brandweerauto was gekomen....
Als de vuuract niet mocht, dan deed ik de zwaarddans er voor in de plaats.

Les 2: lege flessen, een hamer en een Perzisch tapijtje

Toen de vuuract eenmaal 'stond' werd het tijd voor de volgende les: de glasscherven act. Leermeester Sjors zei: zorg voor 4 lege wijnflessen, een hamer en een 'Perzisch' tapijtje van ongeveer 150 x 100 cm. Het verzamelen van de lege flessen en de hamer had ik snel voor elkaar, maar ik moest even zoeken naar het juiste kleedje.Toen belde Sjors, hij had een perfect kleedje gezien op de Groninger markt voor 50 gulden. En hij bood aan om zelf het kleedje voor mij te kopen, snel voordat het kleedje weg was, dan konden we later afrekenen. Dat vond ik wel geschikt. Maar toen hij me later foto's liet zien van zijn glasschervenact zag, herkende ik mijn kleedje. Ik had zijn oude kleedje gekocht, die kwam niet eens van de markt! Slimmerik. Nou ja, hij was blij want hij was zijn kleedje kwijt en 50 gulden rijker en ik was blij want ik had een geschikt kleedje...

Les in glaslopen en glasliggen

Sjors deed me voor hoe een fakir in de hand een fles stuk slaat: houd de fles met het bolle gedeelte in je handpalm en sla met je andere hand met de hamer op de fles. En sla precies zo hard, dat de bovenste bolling stuk gaat en de onderste bolling (in je handpalm) niet. Sjors sloeg alle flessen stuk en maakte een mooi bergje van de glasscherven op het tapijtje. Vervolgens trok hij schoenen en sokken uit en ging gewoon op de scherven staan. Daarna trok hij zijn T-shirt uit en ging op de scherven liggen en heen en weer rollen. Ik keek vol ongeloof toe. Hoe kon dit ? Hij legde uit: je plaatst je voet op het glas maar nog niet met je gewicht erop, dan ga je geconcentreerd voelen, waar prikken de scherven? Onder je voorvoet ? Ga dan met je gewicht op je hak staan. Prikken de scherven onder je hak ? Ga dan met je gewicht op je voorvoet staan. Of op de rechterkant van je voet, of op de linkerkant. Liggen op de scherven werkt net zo, je moet goed voelen en je gewicht verdelen. En toen zei Sjors: "en nu jij, nu ga jij op de scherven staan". Ik dacht: "ik? nu al? dat durf ik helemaal niet" . Maar Sjors keek me met zijn priemende ogen lang en diep aan en zei dwingend: "doe het, NU". En als gehypnotiseerd deed ik mijn schoenen uit en daar stond ik boven op de glasscherven. "Moet ik ook in de scherven liggen?" "Ja, je gaat ook liggen, doe het Nu!" En voor ik het wist lag ik met mijn rug in de glasscherven te rollen.Tjeetje, dat was een snelle les, ik kon het gewoon! Daarna volgde een lange weg van training, ik moest mezelf aanleren om zonder schroom, maar ook zonder de priemende, dwingende ogen van Sjors over de glasscherven te lopen en liggen. Sjors had me wel een paar trucjes geleerd: 1) Op een scherf die met de bolle kant naar boven ligt kun je veilig gaan staan, de scherf zal onder je voeten breken, maar de scherpe randen liggen dan altijd naar beneden. 2) Neem altijd minstens 1 fles met een platte bodem mee, leg die bodem op de kop in het midden van je schervenhoop, dan heb je in ieder geval één plekje waar je veilg met je hak op kan staan. 3) stop in je koffer een tasje met pleisters, verband en jodium, want die zul je soms nodig hebben. 4) Neem bij voorbaat een tetanus injectie tegen infecties, want de vloeren van horeca gelegenheden zijn vies en je zal vaak een snee oplopen. Sjors ging nog een stukje verder, hij zei: " Nu ga ik je leren ergens vanaf te springen in het glas. Als je eerst bij het glaslopen goed voelt hoe de scherven liggen, dan weet je waar je ongeveer veilig kan neerkomen".  We oefenden met een laag krukje, dus ik sprong van het krukje in de scherven.

Nieuwe artiestenkaart van fakir Samiera

Nieuwe artiestenkaart van fakir SamieraNieuwe artiestenkaart van fakir Samiera

Toen ik al deze vaardigheden onder de knie had, was het tijd om er een show van te maken. Dus muziek zoeken, choreografie maken. En een nieuwe artiestenkaart laten drukken. Ik liet een mooi kistje maken, waar 4 flessen en een hamer in pasten. Op de foto zie je het kistje achter me staan. Ik gebruikte het kistje ook om vanaf te springen in het glas, maar dat onderdeel had ik al snel geschrapt. Ten eerste omdat men zei: "je bouwt spanning op, doet alsof je gaat springen, maar dan stap je er voorzichtig af, met een angstig gezicht". Ten tweede omdat het een keertje echt mis ging en ik bij de Eerste Hulp terecht kwam met een kleine teen die er bijna af was gesneden.

Mysterieuze rituelen en bezweringen

Op aanraden van Sjors bouwde ik een paar mysterieuze 'rituelen ' in om de spanning van de show op te voeren. Mezelf  'bezweren' door met mijn handen met gespreide vingers langs mijn ogen te bewegen en daarna met starende ogen in het 'niets' kijken, zodat het leek alsof ik 'in trance' was. Ook de glasscherven werden 'bezworen' door met mijn handen rondjes te draaien boven het glas. Heel grappig is, dat men dit echt geloofde. Vele mensen zeiden na afloop tegen mij: " Ik kon zien dat je helemaal in trance was".

Veilig de flessen stuk slaan onder een doekje

Veilig de flessen stuk slaan onder een doekjeVeilig de flessen stuk slaan onder een doekje

In het begin sloeg ik gehoorzaam de flessen stuk zoals ik van Sjors geleerd had: in de hand. Maar ik vond het heel eng, bovendien vlogen de scherven alle kanten op. Al snel nadat ik onder de supervisie van mijn leermeester vandaan was, bedacht ik een veiliger manier: fles op de grond houden en slaan. Later maakte ik me het nog gemakkelijker, ik sloeg de flessen stuk onder een doekje. Het voordeel daarvan was ook, dat de scherven niet buiten het kleedje terecht kwamen.

Over glasscherven lopen

Over glasscherven lopenOver glasscherven lopen

Veel mensen geloofden niet dat ik èchte flessen gebruikte. Af en toe kwam er tijdens de act iemand heel triomfantelijk uit het publiek naar me toe met een leeg bierflesje om me op de proef te stellen. Maar dat bierflesje sloeg ik zonder blikken of blozen ook gewoon kapot en ging bij de scherven.

Liggen op glasscherven

Liggen op glasschervenLiggen op glasscherven

Natuurlijk sneed ik me wel eens. Als er een straaltje bloed over mijn rug liep kwam er vaak iemand uit het publiek  met een zakdoekje mijn rug schoonmaken, dat vond ik wel grappig. Af en toe sneed ik me ook in een vinger bij het kapotslaan van de flessen, met als gevolg dat er bloed op de scherven drupte, met als gevolg dat er bloed op mijn rug zat, zonder dat mijn rug gewond was. Het meest verradelijk waren de hele kleine splintertjes die in mijn voetzolen gingen zitten. Vaak ging ik pas de volgende dag met een naald proberen die splinter eruit te halen. Het lijkt eng, maar tja, risico en gevaar horen nu eenmaal bij het vak van een fakir

Tekort aan lege flessen

Tekort aan lege flessenTekort aan lege flessen

Veel collega-glasliggers namen steeds hetzelfde doosje glasscherven mee naar hun optredens, maar ik gebruikte voor elke show 4 hele wijnflessen. Het publiek kon zien, dat het om echt glas ging. Maar niet iedere fles was geschikt. Een fles van een mousserende wijn is te dik, die kreeg ik niet kapot. En een fles die heel licht voelde was te dun, dat glas was te scherp. Het viel niet altijd mee om genoeg geschikte lege wijnflessen te verzamelen. In drukke tijden had ik 5 shows in een week, dat betekent  20 flessen per week. Familie, buren, vrienden, iedereen spaarde mee. Ik had met het Postiljon Hotel in Haren de afspraak dat ik lege flessen uit de container mocht halen. Maar daar kwam een einde aan toen ze een systeem kregen waarbij de lege flessen vanuit de keuken door een koker naar de container gingen. Vaak vroeg ik na een optreden aan de horeca eigenaar of ik een paar lege flessen mocht meenemen. Dat was leuk, want als ik met lege flessen over de dansvloer liep hoorde ik uit het publiek: "Samiera heeft weer een nieuwe voorraad flessen". Eens had ik een oproep geplaatst in de krant : Glas gevraagd voor Samiera" . Dat was geen succes, want de mensen deponeerden tassen vol melkflessen en jenever flessen voor mijn deur, terwijl er in de oproep duidelijk stond 'wijnflessen'. In principe kan een melkfles ook maar ik vond het iets romantischer om op de scherven van een wijnfles te liggen dan op de scherven van een melkfles....

De juiste flessen op het juiste feest

Als ik van te voren wist dat ik naar een personeelsfeest ging van een supermarkt, bv AH of De Boer (nu Super de Boer), nam ik lege flessen mee van hùn merk. Òf juist niet. Bijvoorbeeld op een feest van AH, haalde ik 3 AH flessen uit de kist en dan heel stiekem eentje van De Boer. Ik liet ze duidelijk zien, ik weet niet of iedereen het zag, maar ik vond dat zelf wel grappig. Inmiddels had ik een grotere kist aangeschaft, waar meerdere flessen inpasten, want ik had soms 2 shows op 1 avond. En de gebruikte scherven nam ik weer mee terug in de kist. Door het Perzisch tapijtje uit te schudden boven de kist rolden alle glasscherven daarin. Die scherven loosde ik de volgende dag in de glascontainer in mijn buurt.
P.S. ik ben gestopt met de glasscherven act, die oproep geldt niet meer hoor! Dus geen lege flessen voor mijn deur zetten, a.u.b.
Meer foto's van de glasscherven act bekijken ? Ze staan in het fotoalbum Glasschervenact

Nieuwsgierig naar meer verhalen ?

Biografie deel 3 gaat over de slangenshow met pythons en boa constrictors
biografie deel 3.

 

Biografie van mijn leven als artieste


Heb je een opmerking
of vraag ?
Stuur een mailtje via contact