U bent hier: Home » Shows » Biografie van mijn leven als artieste

Biografie van mijn leven als artieste


Het prille begin en Showpalet

"Je moet een boek schrijven!". Dat zeggen veel mensen tegen me als ik weer eens een leuke anekdote vertel uit mijn lange carrière als artieste. Inderdaad, ik zit vol verhalen en mooie herinneringen. Maar een boek? Wie zit er nou te wachten op een boek over mijn leven? Toch laat het idee me niet los om diep te graven in mijn geheugen, in de doos met knipsels en de berg oude foto's en dan alle herinneringen vast te leggen. Dus ja,  ik ben inderdaad begonnen aan mijn boek, mijn autobiografie. Het zal nog jaren duren voordat  het klaar is en gedrukt kan worden. Om je een indruk te geven waar het over gaat heb ik alvast een paar verhaaltjes op mijn website gezet.

Cursus buikdansen

Het begon allemaal met een advertentie in de krant  " cursus buikdansen " . Tegenwoordig kun je in elke plaats een cursus buikdansen volgen, maar in die tijd was dat vrij uniek.  De cursus vond plaats in een balletzaal in de kelder van theater De Oosterpoort in Groningen, mijn woonplaats. Het leek me wel leuk, dus ik gaf me op.

Mijn eerste buikdanslerares : Catherine Ruillet

Mijn eerste buikdanslerares : Catherine RuilletMijn eerste buikdanslerares : Catherine Ruillet

De cursus werd gegeven door Catherine Ruillet, een Française die in Groningen studeerde. Om haar studie te bekostigen gaf ze buikdanscursussen en trad ze op. Ik werd meteen gegrepen door de mooie dans, de prachtige muziek en de passie waarmee Catherine les gaf. Ongeveer 3 jaar heb ik les van haar gehad. We hadden een fijn contact, ze kwam ook wel bij ons thuis. Tegenwoordig woont Catherine in Italie   www.catherineruilletdanza.com/catherine.htm  

Oosters Feest in Huize Maas

Oosters Feest in Huize MaasOosters Feest in Huize Maas

Ter afsluiting van elk cursusjaar organiseerde Catherine een slotfeest voor haar leerlingen. Ze huurde een zaal in Huize Maas, een Arabische orkestje en haar leerlingen mochten hun familie en vrienden uitnodigen.  Natuurlijk was ze zelf de ster van de avond en wij,  haar leerlingen, keken bewonderend toe !

Groepsdans van de leerlingen

Groepsdans van de leerlingenGroepsdans van de leerlingen

Catherine leerde aan elke klas een choreografie, die we als groepsdans mochten opvoeren. Tenminste voor degenen die het durfden, want in het begin was dat best eng ! Op de foto in dit krantenartikel ben ik degene met de rug naar de fotograaf, ik ben onherkenbaar, maar ik ben het wel !

Mijn allereerste buikdansoptreden: in Huize Maas

Mijn allereerste buikdansoptreden: in Huize MaasMijn allereerste buikdansoptreden: in Huize Maas

Catherine gaf haar leerlingen van de 'gevorderden'  klas de gelegenheid om een solo dans te doen. Na een paar cursusjaren durfde ik dat wel aan ! Ik naaide voor mezelf een buikdanspakje, maakte een eigen choreografie en mijn allereerste solo optreden vond plaats op de dansvloer van Huize Maas. 

Buikdanseres Carla

Ik kreeg de smaak te pakken, liet visitekaartjes drukken en ging mezelf promoten. Op mijn visitekaartje stond : ' Buikdanseres Carla ', want tja, Carla is mijn echte naam en ik had er geen idee van dat het mooier zou zijn om een Arabische artiestennaam aan te nemen. Mijn grote voorbeeld, mijn lerares, trad  immers op onder haar eigen naam Catherine.  En er bestond nog geen internet en google om naar andere buikdanseressen te kijken. Mijn carrière ging voorzichtig van start. Er kwamen opdrachten en het werd druk, want ik had een gezin met 2 kinderen èn een winkeltje in zelfgemaakte kleding, samen met mijn schoonzusje. Het werd te veel en ik besloot uit het winkeltje te stappen en helemaal voor het buikdansen te gaan.

Interview in de krant

Interview in de krantInterview in de krant

Hoe zij mij op het spoor zijn gekomen, dat weet ik niet meer, maar opeens belde de redactie van een huis-aan-huis krant. Of ik interesse had in een stukje in de krant ! Natuurlijk had ik dat ! Dus er kwam een journalist met een fotograaf. Een paar dagen later stond er een groot stuk over mij op de voorpagina. En wat achteraf het allerbelangsrijkste bleek te zijn : mijn telefoonnummer stond erbij. Want dit interview gaf mijn carriëre een grote duw omhoog.

Een bijzondere ontmoeting

Naar aanleiding van het krantenartikel werd ik gebeld door een man. Hij vertelde : " ik ben een zeeman, kom oorspronkelijk uit Groningen, maar ik heb jaren in Beiroet gewoond, samen met mijn Libanese vrouw Layla en ons dochtertje. Layla was een gevierde danseres in Libanon, ze trad op in de grote nachtclubs van Beiroet ( Beiroet stond bekend als het Parijs van het Oosten ). Maar in de oorlog ( Libanese Burgeroorlog ) is Beiroet totaal vernietigd, ons huis is kapotgeschoten, we hebben alles achtergelaten en zijn naar Nederland vertrokken. Gelukkig konden we terecht bij mijn moeder, zij woonde in een flat in Groningen. Maar mijn moeder werd ziek en stierf en ik moest weer aan het werk, de zee op. Ik ben altijd lang van huis en Layla voelt zich dan erg alleen, ze heeft weinig contact met andere mensen, ze spreekt geen Nederlands. ( In die tijd waren er nog niet veel vluchtelingen, in ieder geval bestonden er geen intergratie programma's ). Ik hoorde over jou en ik vroeg me af of je het leuk zou vinden om kennis te maken met Layla. Misschien kan Layla jou iets over buikdansen leren en misschien kan jij Layla helpen met de Nederlandse taal ". 

Mijn tweede buikdanslerares : Layla

Mijn tweede buikdanslerares : LaylaMijn tweede buikdanslerares : Layla

Regelmatig kwam ik bij Layla over de vloer. Op deze promotiefoto die ik van haar kreeg is ze jong en mooi. Maar toen ik haar ontmoette zag ze er slecht en ongelukkig uit. Ze liet foto's zien van hun prachtige witte huis met zwembad onder de palmbomen in Beiroet. En ze had fotoboeken vol plaatjes van optredens in paleizen, nachtclubs en op feesten met beroemde mensen, zoals prins Charles. (Tegenwoordig is de Islamitische wereld streng voor vrouwen, maar in die tijd was danseres een zeer hoogstaand beroep) . Geen wonder dat ze verbitterd was, nu in een flatje in het koude Nederland met een echtgenoot die altijd weg was. Het dochtertje was haar enige verbinding met de 'buitenwereld '.  Layla genoot zichtbaar van mijn bezoekjes, de meubels gingen aan de kant en we dansten samen. Ondertussen leerde ik haar iets van de Nederlandse taal en we maakten ook gezellige uitstapjes. Onze voertaal was Engels, maar het ging ook met ' handen en voeten.'

De lessen van Layla

Layla leerde me niet zozeer nieuwe passen en bewegingen, maar ze leerde me òptreden, alhoewel haar adviezen me soms wel erg ver gingen. Bijvoorbeeld over het òpkomen : " Regel van te voren iemand die jou aankondigt en iemand die jouw muziek start. Laat vervolgens de muziek lang klinken, blijf achter de schermen wachten, totdat het publiek onrustig wordt en de organisatie denkt : komt ze wel of komt ze niet ? En....dan kom je wervelend te voorschijn". Tja, zo gaat dat kennelijk in de nachtclubs van Beiroet, maar dat kan je niet maken op een personeelsfeest in Nederland. Ze leerde me applaus ontvangen, buigen, een bos bloemen aannemen, kushandjes geven en als een grote diva langzaam het podium af te schrijden. Ze deed het met veel overtuigingskracht voor en ik moest het dan na doen, gewoon daar tussen de meubels. In mijn nuchtere ogen een beetje overdreven, maar ik mocht niet zeuren, ze was streng.
Er was één advies dat ik nooit heb opgevolgd. Layla zei  " Zorg voor een harde koffer met slot. Want buikdanseressen onder elkaar zijn jaloers, ze snijden je koffer open en scheuren je kostuums in stukken, zodat je niet kan optreden en zij jouw werk kunnen overnemen " . Als ik antwoordde dat zoiets niet in Nederland gebeurde en dat ik mijn koffer gewoon open in de kleedkamer kon laten staan, geloofde ze me niet en werd boos bij zoveel naïviteit...

Een nieuwe naam : Samiera. mijn eerste echte artiestenkaart

Een nieuwe naam : Samiera. mijn eerste echte artiestenkaartEen nieuwe naam : Samiera. mijn eerste echte artiestenkaart

Layla zei  : " Buikdanseres Carla, dat klinkt niet. Je moet een artiestennaam aannemen". En ze noemde een paar Arabische namen op, waaruit ik kon kiezen. Ik koos de naam Samiera, alleen besefte ik toen niet dat je deze naam als Samira of als Samyra moest spellen. En zo kwam het dat ik mijn hele artiestencarrière een Arabische naam droeg, maar op Nederlandse wijze geschreven.

Voorzichtige eerste schreden in het artiestenleven

Voorzichtige eerste schreden in het artiestenlevenVoorzichtige eerste schreden in het artiestenleven

Ondanks dat ik het graag wilde, vond ik het in het begin wel heel eng: Optreden voor publiek. Ik had mijn buikdansjes in de slaapkamer voor de spiegel geleerd, de muziek op een cassettebandje gezet, een koffertje gekocht voor mijn kostuum, dus goed voorbereid. Maar echt optreden is heel andere koek ! Ik ontdekte dat de situatie elke keer anders was. De ene keer sta je op een groot podium of dansvloer van een Partycentrum. De andere keer heb je alleen een hoekje van een café tot je beschikking. Soms kijkt publiek rustig en geamuseerd naar je show, maar er is ook publiek dat joelt en rumoerig is. Kennelijk vielen mijn shows wel in de smaak, want al gauw werd ik regelmatig gevraagd. Foto's van latere buikdansshows zijn te zien in dit foto album
 

Buikdanskostuums

BuikdanskostuumsBuikdanskostuums

Gelukkig ben ik handig met naald en draad. De buikdanskostuums heb ik altijd zelf gemaakt, ik denk ongeveer 8 in totaal. Eerst een BH, rok en gordel, daarna begon het vele werk: Kraaltjes rijgen, pailletjes en steentjes opnaaien enz. Ik was soms een jaar bezig met een nieuw kostuum. Ook de kostuums voor de latere acts maakte ik zelf : Afrikaans, Zuid-Amerikaans, Middeleeuws, clownspak, cancan jurk, charlestonjurk, flamenco jurk, piratenpak, heksenpak, kerstvrouw, waarzegsterskleding.

Een grote kans op mijn pad, de doorbraak !

Een grote kans op mijn pad, de doorbraak !Een grote kans op mijn pad, de doorbraak !

Naar aanleiding van het bovengenoemde krantenartikel ( buikdanseres wil weg tussen de schuifdeuren ) werd ik gebeld door Hans Germain, leider van het toenmalig dansorkest Thérèse Germain. Hij vertelde dat hij een revue, dus een avondvullend showprogramma met vaste artiesten, wilde beginnen. En hij vroeg of ik zin had om mee te doen. Natuurlijk had ik dat !! 

Revue Het Showpalet, net een familie

Revue Het Showpalet, net een familieRevue Het Showpalet, net een familie

En zo kwam ik terecht in Het Showpalet, een fijne groep mensen, gezellig met elkaar in de bus naar de lokaties. Iedereen voerde zijn eigen act op, ik deed 2 keer een buikdans, maar samen zongen we ook liedjes. Niet dat ik goed kan zingen, eigenlijk helemaal niet, mijn microfoon stond altijd uit òf ik had helemaal geen microfoon zoals op deze foto, dus ik kon wel lekker meebrullen, bv tijdens het ' Zuid-Amerikaanse blok '.

Ajay jippie, jippie jee, de Saloon dans

Ajay jippie, jippie jee, de Saloon dansAjay jippie, jippie jee, de Saloon dans

Ik kon me helemaal uitleven wat betreft kostuums maken en dansjes doen.Tijdens het  'Western zangblok' (cowboy liedjes) deed ik een Saloondans. De Saloondans lijkt op de Can Can, de beroemde dans van de Moulin Rouge in Parijs. Zwaaien met een wijde rok, die aan de binnenkant helemaal met witte roezels is bedekt. Zelfs het broekje is met deze roezels bedekt. En...om de beurt de benen in de lucht !

Landenshow op vakantiebeurs

Landenshow op vakantiebeursLandenshow op vakantiebeurs

Regelmatig werden we uitgenodigd om op de vakantiebeurs een ' Landenshow '  op te voeren. Een show, waarin we een paar keer per dag met dans en muziek verschillende vakantielanden moesten promoten. Natuurlijk was mijn aandeel in de landenshow : een buikdansje doen. Maar ik ' deed ' ook Spanje en Duitsland. Na een cursus Spaanse dans durfde ik een korte flamenco dans op te voeren. Van te voren werd er een harde plaat neergelegd voor het 'stampen '.  En...de flamenco is een dans waarbij je serieus kijkt en niet mag lachen. Om ' Duitsland ' te promoten liep ik rond in een Dirndl jurkje met een pul bier. Misschien maar goed dat ik daar geen foto's meer van heb......

Illusie show, de Zigzag

Illusie show, de ZigzagIllusie show, de Zigzag

Maar het mooiste moest nog komen. Goochelaar Ritsko van Vliet kwam bij de groep. En hij nam mee : 3 illusies. Een illusie is zo'n grote goocheltruc, die je moet doen met een assistente. En wie werd de assistente ? Alle ogen gingen naar mij. Dus het werd flink oefenen. Op de foto sta ik in de Zigzag, ik steek mijn hoofd door het bovenste gat, mijn handen door de andere gaten en een voet door het onderste gat. Vervolgens steekt Ritsko 2 brede ijzeren platen in de gleuven.

Illusie show, de Zigzag

Illusie show, de ZigzagIllusie show, de Zigzag

De ijzeren platen werken als messen en snijden mijn lichaam in drieën. Ritsko kan dan gemakkelijk het middelste stuk opzij schuiven. Ik voelde me altijd wel erg ' onevenwichtig ' in dit ding. We deden deze truc eens op de dansvloer van een varende boot en de kast ging aan de rol met mij erin,tjeminee wat was dat eng ! Gelukkig zag Ritsko het en kon de kast net op tijd vastgrijpen.

Illusie show, de Verwisseling

Illusie show, de VerwisselingIllusie show, de Verwisseling

Onze volgende truc was de Verwisseling. Eerst worden mijn handen met boeien aan elkaar geketend, de sleuteltjes van de slotjes worden in bewaring gegeven aan iemand uit het publiek. Ritsko zet mij in een ton en stopt me ook nog in een zak. De zak gaat aan de bovenkant dicht met een touw. Dan gaat de deksel op de ton en wordt met 3 dikke schroeven vast geschroefd. Meestal met behulp van iemand uit het publiek. Vervolgens pakt Ritsko de hoepel met het roze doek, gaat boven op de ton staan en houdt de hoepel met het doek ver boven zijn hoofd.

Illusie show, de Verwisseling

Illusie show, de VerwisselingIllusie show, de Verwisseling

Na een seconde gaat het doek weer naar beneden en sta ik daar bovenop die ton. Zonder de boeien. En mèt een jasje aan, dat ik eerder niet aan had. En...Ritsko is verdwenen. Ik spring van de ton en probeer de schroeven los te draaien om het deksel te openen. Vaak lukte dat niet, dan moest ik een sterke man uit het publiek om hulp vragen.

Illusie show, de Verwisseling

Illusie show, de VerwisselingIllusie show, de Verwisseling

Als het me gelukt is de zware deksel op te tillen dan kan ik Ritsko bevrijden. Hij zit in de ton, maar ook in de zak. Met de handen in de boeien. Met  een ander jasje aan. En met een brandende sigaret in de mond. Ik ga op zoek naar degene in het publiek die op de sleuteltjes heeft gepast. En uiteindelijk bevrijd ik Ritsko ook uit de boeien. 

Illusieshow, de Zwaardenkist

Illusieshow, de ZwaardenkistIllusieshow, de Zwaardenkist

Onze laatste illusie was de Zwaardenkist. Als ik me klein opvouwde paste ik er net in. Dan ging het deurtje dicht met een haakje aan de buitenkant. In deze kist voelde ik me altijd erg opgesloten, want ik kon er onmogelijk zelf uitkomen, het slot zat immers aan de buitenkant. En het was donker daarbinnen. Bovendien vond Ritsko het kennelijk bij de show horen, om het kistje met mij erin een paar keer in de rondte te draaien...

Illusieshow, de Zwaardenkist

Illusieshow, de ZwaardenkistIllusieshow, de Zwaardenkist

Terwijl ik opgesloten zit in deze kist, doorboort Ritsko de kist ( en mij dus ook ) met 7 zwaarden. Aan de zijkant 1 zwaard van rechtsboven naar de overkant linksonder, 1 zwaard van linksboven naar rechtsonder, aan de andere kant idem dito. Dan 1 zwaard dwars door het midden. Aan de voorkant 1 zwaard van voor naar achter ( door de mond van het poppetje). Het laatste zwaard gaat van boven naar beneden. Op de foto zie je de standaard met nog 5 zwaarden.

Illusieshow, de Zwaardenkist

Illusieshow, de ZwaardenkistIllusieshow, de Zwaardenkist

Na natuurijk een groot applaus en nog wat gedraai met het kistje trekt Ritsko de zwaarden er weer uit. En bevrijdt hij mij uit mijn benarde situatie. Opgelucht stap ik uit de kist mèt een rode veren boa om, die ik eerder niet om had. Het mooie van deze 3 illusies is : ze kunnen op de dansvloer met publiek rondom, de mensen mogen zelfs van te voren de illusies bekijken, ze zullen het geheim van de truc niet ontdekken. En.....ik bewaar het geheim ook.

Slangenshow met een oosters looporkest

Slangenshow met een oosters looporkestSlangenshow met een oosters looporkest

Ondertussen had ik een boa en een python gekocht. Hoe dat zo kwam, dat vertel ik in Biografie deel 2, want dat is weer een verhaal op zich. In ieder geval, Pietje Python en Bootje Boa werden een vast onderdeel in het Show Palet. Ik danste met de slangen om mijn nek en werd live begeleid door 'Arabische' muzikanten. En zo liepen we in optocht door de zaal, dwars door het publiek.

Vuurshow met brandende fakkels

Vuurshow met brandende fakkelsVuurshow met brandende fakkels

En ondertussen had ik ook geleerd hoe je moet vuurspugen en vuurvreten. Hoe dat zo kwam vertel ik biografie deel 2, want ook dàt is een verhaal op zich. In ieder geval, mijn vuurshow werd ook een vast onderdeel van het Showpalet. Niet op Oosterse muziek, het werd een Caraïbische show. Ik spuugde toen nog met gewone petroleum, wat erg walmde en stonk. Overal in elke horeca gelegenheid was het gewoon vanzelfsprekend, dat is nu onvoorstelbaar.

En verder.... was ik soms ook een clown

En verder.... was ik soms ook een clownEn verder.... was ik soms ook een clown

We hadden ook een gekke clownsact met grappige liedjes. Leuk als er kinderen in de zaal zaten.
Op de foto ben ik de rechter clown. Mijn taak was gewoon een beetje gek doen.

En verder.....was ik af en toe Lady Fiasco

En verder.....was ik af en toe Lady FiascoEn verder.....was ik af en toe Lady Fiasco

Ik deed ook wel mee in sketches ( komische kleine toneelstukjes ). Dat was ècht lachen. Op de foto speel ik een ordinaire hooghartige vrouw, die denkt dat ze heel wat kan, maar helaas, alles mislukt. Zelfs mijn kleren vallen van me af of zitten ergens aan vast, het wordt uiteindelijk een chaos.
De koffer met 'Lady Fiasco'  heb ik nog steeds.

En verder.....was ik soms een samba danseres

En verder.....was ik soms een samba danseresEn verder.....was ik soms een samba danseres

Ons slotnummer was een uitgebreide wervelende Zuid-Amerikaanse show.  Een onderdeel van deze show was mijn vuuract. Maar heel soms mocht ik de vuurshow niet uitvoeren van de eigenaar van de lokatie, bv als het een monumentaal pand betrof, als er teveel brandbare versiering hing of als het brandalarm niet kon worden uigezet. In dat geval deed ik gewoon een samba dansje. Met veren op het hoofd. Zo'n verentooi maakte ik zelf : een omgekeerd yoghurt emmertje, grote veren aan de voorkant vastlijmen en het geheel beplakken met stof en kleine veertjes. Gaten in het emmertje smelten, stevig elastiek door de gaten en daar een netwerk van maken. Het netwerk van elastiek zat als een helm op mijn hoofd, bleef altijd perfect zitten.

Revue Showpalet 10 jaar

Revue Showpalet 10 jaarRevue Showpalet 10 jaar

De revue Showpalet heeft ongeveer 10 jaar bestaan, het was een goede leerschool. Toen ik erbij kwam was ik een naïef buikdanseresje, toen we stopten was ik een doorgewinterde artieste. We hadden lang niet elke week een voorstelling, iedere artiest had naast het Showpalet ook een solo carrière. Ook ik heb naast het Showpalet de gelegenheid gehad om een eigen carrière op te bouwen. Met mijn Oosterse Show bestaande uit buikdans, slangenshow, glasschervenshow en vuurshow heb ik jaren lang door Nederland getourd ( en af en toe in het buitenland).
Meer foto's staan in het fotoalbum  Uit de oude doos: Showpalet

Nieuwsgierig naar meer verhalen ?

De volgende pagina gaat over de fakir show met vuuract en glasscherven-act
Ga naar biografie deel 2

Biografie van mijn leven als artieste

Een van de eerste foto's van buikdanseres Samiera

Wil je reageren. 
heb je een opmerking
of heb je een vraag ?
Stuur een mailtje   /contact

zie meer foto's in Foto album
buikdansshow